Vrouwenrechten in Nederland – deel 2 (10-03-2026)

In 1975 (in letters) worden de 3e (in letters) groot stap vooruit gezet op het gebied van de vrouwenrechten.
In dat/die jaar worden de ‘Wet gelijk loon voor vrouwen en man‘ ingevoerd/ingevoert.
Tot die tijd mogen werkgever (Plural) vrouwen weinig (Steigerungsform) betalen voor hetzelfde werk als/dan man.
Dat bedoelt/betekent/meent echter niet, dat vrouwen nu wel net zo veel verdienen als/dan man.
50 (in letters) jaar na/naar de invoering van de ‘Wet gelijk loon voor vrouwen en man‘ is het uurloon van vrouwen nog steeds ruim tien percent/procent laag (Steigerungsform) als/dan het uurloon van man.
Dat hebben deels te maken met het feit dat vrouwen vaak (Steigerungsform) een baan hebben in de zorg of in het onderwijs.
In de zorg en in het onderwijs liggen de loon (Plural) namelijk laag (Steigerungsform) als/dan in vele andere sectoren.
Daarnaast is er nog iets anders dat/wat/die een groot rol spelen bij de loonkloof tussen vrouwen en man.
Man krijgen snel (Steigerungsform) een loonsverhoging als/dan vrouwen.
Man worden namelijk vaak beoordeeld/beoordeelt op basis van hem/hen/hun potentieel, terwijl vrouwen meestal eerst moeten bewijzen dat ze een loonsverhoging waard zijn.
Doordat vrouwen nog altijd weinig (Steigerungsform) verdienen dan man (Plural), krijgen ze ook weinig (Steigerungsform) pensioen.
Vrouwen in Nederland krijgen zesendertig percent/procent weinig (Steigerungsform) pensioen als/dan man (Plural).