Een goed voorbeeld van dingen dat/die/wie niet meer zo lang meegaan als/dan in het verleden, zijn meubels.
Dat is jammer, want/omdat Nederlandse consumenten kopen veel meubels.
Zo worden er jaarlijks ongeveer 2 miljard kilo aan nieuw meubels verkochd/verkocht in ons/onze land.
Per jaar krijgen 260 miljoen kilo aan oud meubels een nieuw leven.
Deze/Dit meubels worden gekochd/gekocht door/van nieuwe eigenaren.
Verreweg de veel (Superlativ) meubels worden dus geen tweede keer verkochd/verkocht.
Hen/Hem/Hun leven eindigen vaak in de verbrandingsoven.
Dat kunnen niet goed zijn voor het milieu.
De politiek willen deze/dit situatie dan ook veranderen.
Veel politicus (Plural) willen dat fabrikanten en importeurs van meubels verantwoordelijk worden voor het inzamelen en hergebruiken van haar/hun producten.
Dat moeten uiterlijk vanaf 2030 het geval zijn.
Er worden gehoopd/gehoopt dat meubelfabrikanten daardoor veel (Steigerungsform) meubels gaan produceren mee/met een lang levensduur.
